Met het voorstel om CDA, VVD en PVV ‘informeel’ te laten praten, heeft u een goede én een slechte stap gezet – tegelijkertijd.

In een situatie waarin geen oplossing meer mogelijk leek, zouden die drie partijen er toch uit kunnen komen. Met een informeel gesprek komt het CDA wellicht over de koudwatervrees om met de PVV te regeren. Àls het CDA al wil regeren na de nederlaag – maar ook daarover kan de partij nu nadenken. VVD en CDA kunnen een relatief veilige inschatting maken van de risico’s van regeren met de PVV – het geeft nergens garanties, maar is niettemin wel prettig.
Maar uw taak als informateur verbleekt erbij. Elke (in)formatie moet partijoverstijgend gestuurd worden. Vrijblijvende gesprekken zonder externe sturing lijken mij weinig kans op succes te bieden, hoe goed en constructief de bedoelingen van Rutte, Verhagen en Wilders ook zullen zijn. Hoe belangrijk bent u nog, als zij besluiten door te gaan?
Politiek functioneert alleen als er eenheid is, een doel, spelregels, een constructieve houding. Literatuur, zeker poëzie, zijn vaak gebaat bij ontregeling – wat politiek in anarchie verandert. Een doel is niet nodig, eenheid bestaat vanaf het postmodernisme niet meer en spelregels hebben geen plek in zoiets creatiefs. Terwijl, op de geheime locatie, het ei van Rutte-I de cloaca zoekt, heeft u tijd om poëzie van de meester-ontregelaar Sybren Polet te lezen. Gedichten 1998-1948, bijvoorbeeld. Probeer niet het te begrijpen, juist in het niet-begrijpen schuilt de magie. Zolang u maar het tegenovergestelde doet bij de informatie van Rutte-I, is alles best.

Met vriendelijke groeten,
Roel Weerheijm